حسين غديري‌پور متولد 10 آبان‌ 1365 از سن 18 سالگي با تصنيف كتاب دانشگاهي «علم مربي‌گري فوتبال» به‌عنوان جوان‌ترين مدرس فوتبال ملقب گرديد. در سن 20 سالگي، از طريق كتاب «جوان‌ترين مربي فوتبال دنيا» براي هميشه از دنياي مربيگري خداحافظي كرد كه شالوده‌ي اين اتفاق، از طريق كتاب داستاني و پرسروصداي «از فوتبال تا فوتبال» منتشر شد كه اين اثر به‌زودي به زبان چيني نيز ترجمه خواهدشد. در سن 23 سالگي، (2010ميلادي) با ارائه‌ي يك آموزش بين‌المللي، براي اولين‌بار در تاريخ فوتبال، از آسيا به اروپا آموزش صادر شد كه برنامه‌هاي او از محبوبيتي بي‌نظير در بين مدرسان و مربيان و فوتباليست‌ها، در كشورهاي مختلف جهان برخوردار گرديده است. ايشان البته تا سن 20 سالگي 6 عنوان كتاب به چاپ رساند كه علاوه‌بر زمينه‌ي فوتبال، در حيطه‌ي مذهبي نيز به نويسندگي مشغول است. وي كه مسلط به زبان انگليسي است، نقطه‌ي اوج و برتر انديشه‌ي فوتبالي‌اش، نگاه روان‌شناسانه و كارشناسانه‌ي بسيار قوي و دقيق است كه كمتر تحليل‌هاي فني او اشتباه از آب درمي‌آيد تا جايي كه در طول فصل مسابقات، همواره مجبور به جواب سيل عظيم تماس‌ها براي بيان وقايع اتفاق‌افتاده و اتفاق‌نيفتاده‌ي مسابقات است. همين نظريه‌پردازي‌هاي قدرتمند او باعث گرديده كه حتي باشگاه‌هاي اروپايي هم از تحليل‌هاي فني او بهره‌مند باشند.

شخصیت آرام، صمیمی، باحرارت، رمانتیک و احساسی او جالب توجه است. خیلی کم صحبت می‌کنه ولی راحت صحبت می‌کنه. با شوخی می‌گه:«همه‌ی تکفرزندها این‌طوریند.» مشغولیات او کتاب به‌خصوص کتاب‌های مذهبي، تجزیه و تحلیل مسابقات، روزنامه، تلویزیون، فیلم‌ها و جزوات فوتبال است. وقتی برای انجام کاری اراده می‌کنه و اون کار رو شروع می‌کنه، تا به اتمام نرسونه دست‌بردار نیست. برایش خواستن توانستن است. انرژی و پشتکار عجیبی داره. مشغله‌ی فشرده‌‌اش هیچ‌گاه او رو خسته نمی‌کنه. شاید انتشار ۴ عنوان کتاب در یک سال بیانگر همه‌چیز باشه. در تماس‌های تلفنی که با او دارید، اگه مشغله‌ی شدیدش امکان صحبت کردن به او نده، محترمانه می‌گه:«بعداً با شما تماس می‌گیرم!» به نامه‌هایی که از طرف دوستدارانش به دستش می‌رسه، حتماً جواب می‌ده.«معتقدم به کسی که آنقدر به تو اهمیت می‌ده که برایت نامه می‌نویسه، باید حتماً جواب داد. او این لیاقت رو داره که من شخصاً پاسخ بدم و ازش تشکر کنم.» در کل، حسین پسری فوق‌العاده کم‌حرف است، ولی در حین سخنرانی، بسیار جسورانه و باصراحت صحبت می‌کنه و به محض اتمام کارش، دوباره به حرف آوردن او خیلی مشکل می‌شه. با مربیان بزرگ فوتبال در ارتباط است. به گفته‌ی خودش به هر طریقی که شده عاشق آموختن است. او بین آشنایان خیلی محبوب است، اما از محبوبیتش استفاده نمی‌کنه و با این محبوبیت به حاشیه هم نمی‌ره. او روح بزرگی داره. در مقابل بدترین تهاجمات کلامی، به نحو تعجب‌آوری سکوت می‌کنه. یکی از ویژگی‌های مثبتش این است که هیچ‌وقت و از هیچ موضوعی ناراحت و عصبانی نمی‌شه. دوستانش می‌گویند:«محاله حسین از موضوعی ناراحت بشه.» از عادت بدش هم خودش توضیح می‌ده.«سریع غذاخوردن؛ البته فکر می‌کنم به دلیل مشغله‌ی زیاده.» دوران ابتدایی، راهنمایی و دبیرستانش پر از خاطره است. ليسانس آموزش‌وپرورش و الآن هم دانشجوي ارشد زبان‌وادبيات‌فارسي هست؛ البته در مقطع دکترا هم قصد داره روان‌شناسي‌تربيتي بخونه! پسری که دوست داره به همه‌ی آرزوهایش حتی رؤیاهای کودکی‌اش رنگ واقعیت ببخشه.

حسین غدیری‌پور در مورد رسانه‌ها و فوتبال‌دوستان که همواره در مورد فعالیت‌هایش سؤال می‌کنند، می‌گه: همه‌ی مردم عزیز ایران نسبت به من لطف و محبت دارند و از صمیم قلب دوست‌شان دارم.